ΑΙΜΑ ΜΟΥ

Σε είδα κάτω απ' τη βροχή

να πνίγεσαι μέσα στο φόβο,

θλιμμένη φόραγες πληγή

να ζήσεις έψαχνες το λόγο.

Πλησίασα στα σκοτεινά

σε ρώτησα το όνομά σου

τα μάτια σου μια πυρκαγιά

πλημμύρα τα παράπονά σου

τσιγάρο σου έδωσα δειλά

μα εσύ κοιτούσες στα χαμένα

πώς να ζεστάνει ο καιρός 

τα χρόνια σου τα παγωμένα;

Ύστερα ψέλλισες πικρά 

πως καρτεράς το θάνατό σου

μα είδα κάτι ζωντανό

στο αγγελικό χαμόγελό σου.

Αίμα μου 

πόσο αλήθεια έχεις τρομάξει

ο καιρός δηλητήριο έχει στάξει

στην ψυχή σου που κρυώνει

και ο κόσμος σε θυμώνει.

Αίμα μου 

τώρα πια δεν είσαι μόνη.

Κι εγώ που μια ζωή μικρός

στάθηκα για τον εαυτό μου

βρήκα κουράγιο για τους δυο

στη βροχερή γωνιά του δρόμου.

Δε θα σου τάξω θησαυρούς 

μόνο φιλιά έχω για ΄σένα

θα σε κρατάω αγκαλιά

μαζί να βγούμε από το ψέμμα.

Χρησμοί, λόγοι διττοί 

από την Πυθία και τον Τειρεσία